Intro

cowboysinkortebroekSoms heb je van die dromen die je wakker houden, tot je ze uitvoert (Loesje)

Steven komt langs met Dries en Sylvie, al sinds Chiro zijn we vrienden, allebei gebeten door het fietsvirus, hij koerst en ik kijk een beetje rond en ga op reis. Altijd liggen hier wel boekjes op de tafel over fietsen en fietsreizen. Zijn aandacht stopt bij een verslag over The great divide. Deels echt en deels als grap zeg ik. Steven, als je er klaar voor bent, dan ga ik mee.

Een paar dagen later krijg ik een berichtje.  The Divide ok, America here we come. Ik verslik me bijna in de muesli. Als er 1 mens op aarde is met wie ik wil fietsen is het Steven. Hij is krachtig, veel beter dan ik, maar heeft ook het geduld om boven op de berg te wachten en te genieten zonder dat we er beide zenuwachtig van worden. The great divide wordt aanbevolen om niet alleen te fietsen omdat je toch wel op zeer verlaten plekken komt. Safety is in numbers.

Omdat drie maand fietsen voor zijn familie wel echt te veel is, besluiten we om ongeveer de helft van deze tocht te doen. Zo een drieduizend (?) kilometer van aan de grens met Mexico naar Missoula in Montana, onverhard, op gravel wegen en andere.

 

Een stap is gezet!